The odds were not in my favour

Een van de dingen hier op Belize die ik erg graag wilde was de Lamanaitour. Met een Cessna vanuit San Pedro, dan over een krokodillenrivier, een mayaruine in, lunchen en het hele pretpakket weer in omgekeerde volgorde. Ik had de prijs al geaccepteerd en een paar keer heen en weer gemaild mt Maya Island Air. Alles geregeld. Maar op mijn laatste mail, waarin ik een datum doorgaf, kwam geen antwoord. Niet heel raar, ze zijn vaker behoorlijk laat geweest met antwoorden. Maar omdat er op Caye Caulker een airstrip is en ik die kant van het eiland toch nog wilde bekijken ben ik er maar even heen gelopen om de bevestiging te halen. Ja, je voelt-em al hangen zeker. Ik heb vrijdag aangvraagd, maar ze blijken ineens alleen op zaterdag te gaan. Als ze al gaan. Ja holladijee, ik heb donderdag en vrijdag mijn overnachtingen in San Pedra geboekt speciaal voor die tour en ik heb zwart op wit dat alles oke was. Maar sorry, er waren verder nog geen aanmeldingen dus ook zaterdag gaat-ie niet door, maar dat weten ze vrijdag pas zeker. Ofwel; ga ik een nacht bijboeken in de hoop dat t zaterdag wel doorgaat of leg ik me erbij neer dat het niets wordt... Ik kijk denk ik hoe San Pedro bevalt, of ik daar nog een extra dag wil zijn. Maar ik moet er nog wel even overheen komen, het is met stip de trip waar ik het meeste voorpret over had. En ik heb geen klagen, het is maar een dagje. De rest is allemaal schitterend dus ik ben nog steeds een blij mens. Wel een blij mens met een steen in haar buik omdat de teleurstelling misschien niet zo heel makkelijk wegslikt. Ik ben nog bij de concurrent geweest, die gaat wel door. Voor bijna 100 euro meer en 2 uur korter. En daarvoor heb ik iets teveel gezond verstand.

Verder is de dag relaxed verlopen. Ik heb, nadat ik de halve ochtend in hangmat heb doorgbracht, een rondje eiland gedaan en wist op de heenweg al dat ik weer zou verdwalen. Maar dat maakt geen hol uit; alles komt toch wel weer terecht. De eerste de beste steiger bleek en pelikaan heel dichtbij te zitten, niet veel later heb ik er 2 tegelijk behoorlijk dichtbij gehad. Weer verder gaan dwalen en zo kwam ik dan toch ineens bij een park uit waarin het leuk lopen was. Mooie vogels gezien en een flink aantal hagedisjes. In zeer diverse groottes. En een verschrikkelijk koddige heremietkreeft. Ik denk tenminste dat het dat was. Wat een dotje joh!
Het park bleek aan de mangroves te liggen, goed voorbereid als ik was kon ik er zó in springen. En bijna niet meer uit komen. Zakte weg tot aan mijn knieeen. Letterlijk en niet overdreven. Gelukkig was het allemaal zo zacht dat ik mijn benen ook weer vrij eenvoudig kon lostrekken, maar een beetje griezelig was het wel. De keus bleek wat beperkt tussen vastzitten in het water of opgevreten worden door de muggen en zandvlooien. Maar beide keuzes waren onvermijdelijk dus ik ben voorzien van stippen nu. En Zika toch minstens.

Met wat hulp van locals heb ik uiteindelijk Juans weer gevonden en was ik nog goed op tijd voor de rooftopyoga. Niet verkeerd, met 40 man op het dak van een hotel met zicht op de zonsondergang aan de yoga. Op donaties doet ze het. Je betaalt wat je ervoor over hebt, helemaal anoniem. Beviel bijzonder goed, woensdagavond is er weer een les en wil die zeker nog volgen. Samen met de hostelgenote waarmee ik naar de yoga was ben ik aansluitend naar een ander leuk concept geweest: de openluchtcinema. In de tuin van een restaurant. Je krijgt dan halverwege de film je maaltijd geserveerd. La la land was het. Ik weet niet hoe hij is afgelopen, maar echt mijn genre bleek het ook niet te zijn. Maar dat geeft absoluut niet, het hele concept is gewoon cool en als je dit zo kunt doen, ben je toch zot als je het laat? Ik heb het ook vooral gebruikt als "relax". Mezelf er diverse malen op betrapt dat ik me afvroeg of ik wel op tijd was voor het volgende. Maar dat ís er helemaal niet. Het volgende is wanneer ik daarvoor kies en ik hoef niet naar de tijd te kijken of me druk te maken over wat ik allemaal nog moet doen. Go Slow is het motto hier. Dat ligt me en ook zeker niet.

Morgen staat er een full day snorkelingtrip op het menu. Voor zover ik heb begrepen gaan we naar zeepaardjes kijken, zeekoeien, een wrak ergens en niet te vergeten Hol Chan Marine Reserve. Google maar eens, je wordt er helemaal raar van. Ik wel tenminste.

Tot morgen en sterkte met de kou daar! Als er zoveel vliegtuigen niet meer vliegen dan is dat vast ook zo met mijn terugvlucht en moet ik wat langer hier blijven. Jammer joh, ik wen er wel aan hoor!