Zand

Placencia. Wat een dorp. Helemaal leuk en ik zal er zeker weten blijvende associaties bij houden. Bij het idee van zand bijvoorbeeld. Ik denk dat ik al aardig war zand gezien heb maar nooit zo grof als dit. Pijnlijk soms! Fijn om op te lopen mits je dichte schoenen draagt. En het gaat wat minder overal tussen zitten dan je zou verwachten. Maar je voeten worden wel heel erg gepolijst. Alles komt met een prijs..

Wie me nu ooit nog voor hippie uitmaakt: nee. Ik ben geen hippie. Bedenk een ander woord maar een hippie; nee. Echt niet. Ik doe méér met mijn leven dan rondhangen, muziek maken en joints roken. Eigenlijk doe ik die allemaal niet. Rondhangen allez, in de wei, op het strand of thuis, of bij de balie van F4F. Muziek maken beperkt zich tot incidenteel meekwetteren met muziek (of K3 ja) en joints roken ben ik tegen. Ook het zo dicht mogelijk tegen elkaar aan hangen en die hele rataplan; nope! Ik rook nog liever een joint denk ik en dat staat toch hoog op de "nog niet met een pistool tegen mn kop"-lijst. Ofwel: geeen hippie. Sorry Merel.

Ik schrijf nu 2 dagen in een, soms is er gewoon weinig te vertellen. Placencia is heel leuk, het bestaat uit 1 hoofdstraat en 1 soort van paralel lopende sidewalk. Die 2 zijn verbonden door zijstraatjes met de meest fantastische namen. Dit is bv Jew Fish, maar ik heb ook Old Ma'am gezien bijvoorbeeld. Die zijstraatjes lopen helemaal door tot het laatste huis voor het strand. Stel je er niet teveel bij voor: ze zijn gewoon van zand.
Deze dagen waren precies genoeg om uitstekend te weten waar de beste koffie geserveerd wordt en waar de vega-zut geserveerd wordt. Falafel all the way!

Wat wel heel jammer is is de regen. Het was schurftweer. Wind, regen, bah. Ik heb we, even gezwommen in de Caribische zee, maar dat was slecht te doen. Golven waren veel te straf.
Dat neemt niet weg dat ik erg genoten heb van Placencia. Wat daarbij zeker ook wel meetelde is de hele hype rondom de introductievideos van de landen aan Trump. Met zoveel nationaliteiten valt er over zulke filmpjes enorm hard te lachen.
En zoals de australische zei; I know I will always remember this evening, it is the first time ever I see the world uniting and bonding and that is a feeling I have always been dreaming about. Gevolgd door de uitdrukkelijke wens dat de hele wereld wat gaat aanleveren en ze als zij het voor het zeggen had, de beste komieken uit hun bed zou bellen om de beste video ooit te maken. Soms ongepast, steeds doorspekt van humor. Yes we can.

Morgen is het weer vroeg dag en vertrekken we naar San Ignacio. De zoo, de ATMcave. En hopelijk ook het inland blue hole park met st Hermans cave.
Het hostel is geboekt, 7u vertrekt de bus. Weer zo'n James bus. Cool!
Het is raar om straks alweer naar huis te gaan, over een week ben ik er alweer. Ik kijk er niet naar uit. Maar ik hoef nog maar een jaar of 30 tot pensioen, dan ligt er een wereld open. Just kidding, ik weet ook wel dat de wereld dan niet meer lijkt op de wereld nu.
Maar dromen mag.