Zoveel haast ineens

Volgens mij heb ik in de loop der jaren al heel wat woordjes zitten wegtikken op waarbenjij. Maar voor zover ik me herinner nog nooit vanuit het vliegtuig. Bij deze beste lezer: nu dus ook vanuit het vliegtuig. Niet dat het meteen online gaat, dat dan weer niet. Maar in NL heb ik een iPad gekocht en een klein bluetooth toetsenbordje. Typisch gevalletje “een miskoop kun je er niet aan hebben” en ik ben er erg mee in mijn noppen. Het scheelt echt een behoorlijk stukje typergernis.

Wat het nog leuker maakt? Dit is mijn favoriete vliegtuig ook nog. Op de kleintjes na dan, maar van de grote commercielen is dit de leukste, de A320. Ik weet niet eens waarom maar ik denk door die schattige driehoekjes aan het eind van de vleugels.

En bestaat er al een liedje “ik ben een blij, blij, ei, want deze hele rij is voor mij mij mij”? Nee? Wordt het wel tijd voor.

En eigenlijk is alleen al het feit dat ik nu in het vliegtuig zit een teken aan de muur. Jajaja, ik heb eindelijk Yogjakarta achter me gelaten. Waar ik dat eerst nog niet zo chill vond was ik er nu wel echt klaar mee. Dus gaan zou ik, pas of geen pas.

Behoorlijk vroeg al (wat jammer he, eindelijk een kamer voor mezelf, moet ik vroeg op) was ik bij de bank en dat was een bijzondere gewaarwording. Mondkapje weer op, bij de ingang uitleggen wat je komt doen, en dan krijg je een nummertje. In de wachtkamer komt er nogmaals iemand vragen wat je komt doen en die verzamelt en controleert dan meteen alles dat er nodig is. Denk aan paspoort, politierapport, de gegevens van de automaat, het internetbankieren, de locaties, alles. En dan denk je nog; nu zal het rap geregeld zijn…. Denk je. Denk je? Aan de balie kon ik het hele verhaal nogmaals uitleggen aar de totale zegen was dat Karina erg goed engels sprak en dat scheelt toch wel heel veel. Buiten dat was ze ook echt heel aardig en wekte de ze indruk dat ze echt wilde helpen. Ondanks dat ze met de mededeling kwam dat zoiets 2 tot 3 dagen duurt.

Ik had inmiddels al een vlucht geboekt en een treinkaartje, mijn vlucht om 17:35, mijn trein om 13:40. Krap maar realistisch.

Als ze echt alles op alles zou zetten en iedereen zou meewerken en haasten zou het nog steeds niet voor 14:00 lukken om die pas te krijgen. En best case scenario’s? Daar is het mijn 2023 niet naar…

Ze vroeg of ze mn nederlandse nummer mocht appen bij nieuws, ja,tuurlijk. En daar hoor je dan nooit meer wat van.

En dat was een misvatting. Iedere keer als ze iemand gesproken had kreeg ik een update van haar. Ze heeft nooit iets beloofd behalve dat ze haar best zou doen en net toen ik van het hostel naar het station wilde kreeg ik een berochtje van haar dat ze dacht dat 14:00 haalbaar moest zijn. Het nummer van een bevriende chauffeur had ik ‘s morgens al gekregen, dus er lagen ineens mogelijkheden. De grab ging dus niet naar het station maar naar de bank en na wederom wat papierwerk kwam er inderdaad iemand verhit aanrennen. Ik vind het jammer dat ik haar niet meer gezien heb om haar persoonlijk te bedanken, she made my day. En waarom die vermaledijde pas zo belangrijk is? Als je backup je enige middel nog is heb je een nieuwe back up nodig! Zeker als je zo’n verstrooide vogelverschrikker bent als ik. En de creditcard is heilig he, die mag echt echt echt ECHT niet kwijt. Dus ik vond het echt een ding om veel stress van te hebben. En nog ben ik uiterst blij hem weer te hebben. Gemoedsrust is eeen groot goed!

En dan is daar de volgende uitdaging. Het vliegtuig halen. Inde spits. Het vliegveld blijkt met de taxi bijna 1:45 u te zijn. Nooit dat ik die wakker gehouden heb natuurlijk.

Maar het vliegveld Yogjakarta blijkt ondanks dat het een internationaal vliegveld is gewoon heel klein en extreem efficient te zijn. Van de ingang naar bagage inchecken, door de douane en vervolgens bij de gate staan duurde 15 minuten. EEN KWARTIER MAAR!!!! En kraakhelder he, doet echt niet onder voor de arabische maatschappijen.

Ondanks wel 10 gates (5 eigenlijk, maar die hebben allemaal A en B) hebben ze van die heerlijke -mind-your-steps-banen. Echt weer een voor de wow-lijst.

Bij aankomst stond de chauffeur al te wachten. Naar surfcamp 79. Die heb ik voor vannacht geboekt. Omdat ik overmorgen pas naar Waiwas ga. En die dacht ik te vervroegen, maar is uitverkocht. Surfcamp stond echter ook enorm hoog in mijn lijstje. Eenmaal aangekomen valt er een last van me af. Het is hier gewoon echt gezellig. Stukken leuker dan de Wonderlofts. Ok. De douche is koud en de kamer heeft 4 bedden maar geen gordijenen of schotjes. Maar iedereen kent iedereen en dat is zo veelzeggend…